Neo Rauch studeerde aan de befaamde Hochschule für Grafik und Buchkunst in Leipzig bij Arno Rink in de tijd dat Duitsland en Europa nog gedeeld waren. De concentratie in Leipzig op het schilderen plaatste de kunst die daar ontstond buiten de modes van de internationale kunstwereld. Het werk van Neo Rauch doorbrak dit isolement en werd vanaf de jaren negentig van de vorige eeuw wereldwijd bejubeld.

Eigen indruk: Wat mij allereerst opviel was de kleurkeuze van Rauch. Bijna alle kleuren leken vermengd met een vorm van grijs, waardoor ze iets mysterieus krijgen. Ook trof mij het “Oost-Europese” van een aantal schilderijen. Vrij somber, veel fabrieken en rook op de achtergrond, alsof hij wil zeggen: het leven is ernstige zaak en er dient veel geploeterd en gezwoegd te worden. Zwaar op de hand, somber. In zijn latere werk viel mij het surrealistische en de vrolijkere kleuren in zijn kunst op. Veel personen met bijzondere vormen en uitdossingen, honden met mensengezichten. Wonderlijke titels. Kortom, als je houdt van raadsels, van niet al te toegankelijke kunst en grote indrukwekkende werken, trek er toch maar een paar uur voor uit.